آسیب شناسی فعالیت های گروهی ویژه سرگروه 1

آسیب شناسی فعالیت های گروهی ویژه سرگروه

آسیب اول: غفلت

1.غفلت از رشد اخلاقی

یکی از مشکلاتی که امروز برخی از مؤمنین به آن گرفتار هستند، این است که وقتی به درجه ای از ایمان و عمل صالح می رسند، در همان جا متوقف می شوند. در موارد بسیاری دیده شده است که جوانان وقتی به سمت مسجد و محافل معنوی سوق پیدا می کنند در ابتدای امر با سرعت و دقت زیاد پله های رشد را طی می کنند، اما مدتی که گذشت سرعت و دقت خود را کم می کنند و با یک حالت رضایتمندی از اعمال و رفتار خویش فعالیت خود را ادامه می دهند. این حالت وقتی شدت بیشتری پیدا می کند، که فرد یک جایگاه اخلاقی و معنوی نیز پیدا کند؛ محل رجوع دیگران باشد، عده ای سوالات اعتقادی یا اخلاقی شان را از او بپرسند و حتی از او مشاوره خانوادگی بخواهند. آن وقت است که تصور می کند که: «من به مرتبه خوبی از درجات معنوی رسیده ام و این مواعظ و مطالب را باید برای دیگران نشر بدهم». حالا ببینید سرگروهی که انتخاب می شود به چه میزان در معرض این خطر است؟ چقدر باید مواظبت نماید؟ در این مرحله معمولاً از دونکته غفلت می شود:

 الف) رفع عیوب خویش: هر سرگروهی که برای این مسئولیت در نظر گرفته می شود مطمئناً ضعف ها و عیوبی دارد و نباید اینطور تصور شود، که سرگروه خالی از عیب و نقص است، اگر سرگروهی در گذشته به گناهی عادت کرده و دارای عیب و نقص بوده است می بایست در نظر داشته باشد که از وقتی که این مسئولیت را به عهده گرفته دیگر نمی تواند آن آدم قبلی باشد بلکه از زمان پذیرش مسئولیت؛ به منزله ویترین اسلام و انقلاب است و یک نقص و عیب او باعث می شود مشتریان جدید و خوش بین، تبدیل به دشمنان کینه توزی شوند، که احتمال بازگشت شان به جمع دینداران بسیار پائین خواهد آمد. لذا احساس مسئولیت سرگروه های محترم در شناسایی و رفع عیوب خویش از لحظه پذیرش این مسئولیت دو چندان خواهد شد و سعی و تلاش شما عزیزان در این راستا می بایست مضاعف شود. 

ب)تکامل فضایل: افرادی که برای این مسئولیت در نظر گرفته می شوند، مطمئناً فضایل و اعمال خوبی داشته اند، که به آنها این مسئولیت داده شده؛ اما این فضایل در چه حدی بوده است؟ آیا حداقلی بوده یا حداکثری؟ آیا کماً و کیفاً قابل ارتقاء نیستند؟ بطور کلی می دانیم که اگر فردی حداقل شرایطِ این مسئولیت را داشت، می توان از او در این جایگاه استفاده نمود. بعنوان مثال شخصی قبل از اخذ مسئولیت روزانه 2صفحه قرآن کریم را قرائت می کرده، حالا که سرگروه شده شایسته است به همان میزان قبلی قرآن قرائت کند؟ در دستورات دینی که از ائمه اطهار علیهم السلام به ما رسیده؛ به این نکته توجه شده که انسان می بایست متناسب با وضعیت جدیدی که پیدا می کند، سطح کیفی اعمال صالحش نیز تغییر کند.

  1. غفلت از رشد معرفتی

یکی از شرایط و ویژگیهای سرگروه این است که اهل مطالعه باشد، بخصوص مطالعه کتابهایی که آگاهیها و معرفت دینی وی را بالا می برد. در بسیاری از اوقات افرادی که برای این مسئولیت انتخاب می شوند، این ویژگی را به صورت حداقلی دارا هستند ولی در ادامه کار، مطالعه سرگروه جهت دار می شود و فقط در راستای پاسخگویی به نیازهای فکری و معرفتی اعضاء گروه مطالعه می کند. مثلاً فردی قبل از اخذ مسئولیت چندکتاب از استاد مطهری، چند کتاب از خاطرات شهدا، چند کتاب مربوط به تاریخ اسلام و… مطالعه کرده بود ولی از وقتی سرگروه شده هیچ کتابی از استاد مطهری مطالعه نکرده و فقط به مطالعه کتابهای داستانی یا خاطرات شهدا پرداخته است. درحالیکه انتظار این است که سرگروه علاوه بر پاسخگویی به ابهامات و سئوالات اعضای گروه شبهاتی که برای خودش نیز بوجود می آید را پاسخگو باشد. غفلت از رشد معرفتی عواقب بسیار خطرناکی دارد که در جای خود به آنها پرداخته شده است.

به اشتراک بگذارید...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *