اردو داری (3)

سوم. جلسۀ نهایی عمومی: با هزار تقدیر و ارزشگذاری نسبت به کار فکری عمیق و ارزشمند گروه‌ها و با ایجاد رقابت گروهی، جمع بندی نظارت بچّه ها از روی همان مقالۀ گروهی توسط یکی از افراد بیان می گردد.

چهارم. جمع بندی:
مزایا و محاسن
1. بالا بردن اعتماد به نفس 2. تقویت قدرت تفکّر 3. نشان دادن اهمیت و نتایج کار گروهی 4. نشان دادن مسیر بحث به صورتی اتفاقی 5. تشکیل جلسات عمومی همراه با برنامۀ صبحگاه.
مراسم نماز
وجه اشتراک همۀ مسائلی که تحت عنوان برنامه از آنها یاد شده «ویژگی تجمّع و گردهمایی» آنهاست. نماز نیز دارای این ویژگی است.
تذکرات
1. عدم اطالۀ نماز 2. ویژگیهای امام جماعت: – در همۀ اوقات خوش لباس، تمیز، مرتب،… باشد. – خوش اخلاق باشد. – شاد، متبسّم، صمیمی باشد. – محبوب بچّه‌ها باشد.
3. نحوۀ برخورد با کسانی که نماز نمی‌خوانند: باید با تیزبینی و دقّتی که لازمۀ هر مربّی است مراقب باشیم چه کسانی به طور دائم در نماز جماعت شرکت نمی کنند، و آیا آنها که شرکت نمی‌کنند به تنهایی نماز     می گذارند یا خیر؟
پس از این دقّت، مرحلۀ «تذکّرات خصوصی» و «ارشاد فردی» فرا می‌‌رسد.
4. برنامه‌های بین دو نماز: اول. دعاها: – بیشتر دعاها به زبان فارسی باشد. – روح و احساس دعا در دعاها حاکم باشد، – در صورتی که میل به دعاهای عربی داریم قبلاً شرح و توضیحی دربارۀ آنها بدهیم. – بهتر است از دعاهای متنوّع و تازه در نوبتهای مختلف نماز استفاده شود. – بد نیست فرصتی کوتاه هم به بچّه‌ها داده شود که خود با زبان خویش و در اندرون خود دعایی کنند.
دوم. سخنرانی: – کوتاه و مختصر باشد. – با کلاس درس اشتباه نگیریم! – معمولاً هنگام نماز مغرب و عشا جهت صحبت‌های معنوی تر دارای موقعیت بهتری است. – ترجیحا کسانی صحبت کنند که آداب سخنرانی را بدانند. 

سوم. اجرای سرود: سرود در اردو آن چنان گرم و جانبخش است که گاهی بد نیست جایگزین دعا و سخنرانی شود، – از قبل به وسیلۀ یک گروه تمرین شده باشد. – افراد گروه در صف آخر نماز بنشینند.
– بند یا بیتی از آن به وسیلۀ افراد قابل تکرار باشد. – محتوای آن با فضای نماز سازگار باشد. – در صورت امکان، نوشته ای از متن سرود تکثیر شود و در اختیار همه قرار بگیرد.
6. مسائل ویژۀ نماز صبح
اول: اکیداً از گذاشتن برنامه های آخر شب از قبیل نمایش فیلم، بازی های شبانه، بیدار خوابی و… خو دداری شود.
دوم: لازم نیست به جماعت اقامه گردد.
سوم: جهت افزودن ساعتی یا نیم ساعتی به خواب بچّه ها و سهولت بیدار باش آنها، بهتر است از بیدار کردنشان در هنگام اذان که هوا کاملاً تاریک است خو دداری شود و تا حدّ ممکن به تعویق افتد!
چهارم: هرگز با سر و صدا و فریاد های خشن «برادر… برادر…»، «برپا» و… بچّه ها را به نماز دعوت نکنیم.
پنجم: حتماً با چهره هایی شاد و خندان و مهربان اقدام به بیدار کردن بچّه ها بشود.
ششم: چه خوب است در صورت امکان یک نفر مخصوص بیدار کردن صبحگاهی از قبل تعیین شود.
هفتم: یکی یکی و با نام از خواب بیدار کنند.
هشتم: بعضی از بچّه ها هستند که با تمام این شگرد ها باز هم حوصلۀ برخاستن ندارند! در این صورت بهتر است دست از اصرار بکشیم،
 (برای برای کسب اطلات بیشتر در این مورد به سایت عمو روحانی amoorohani. com مراجعه کنید.)

به اشتراک بگذارید...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *