بخوان بنام خدا( مبعث)

یک نفر یهودی چند دینار از پیامبر اکرم (ص) طلب داشت. روزی آن حضرت را در مسیر دید و به آن حضرت عرض کرد: بدهی‌ات را بده.
حضرت فرمود:‌ ای یهودی من الان چیزی ندارم که به تو بدهم. اجازه بده در وقت دیگری پرداخت کنم. یهودی قبول نکرد و گفت: هرگز رهایت نمی‌کنم، مگر این‌که بدهی‌ات را بپردازی…

او پیامبر (ص) را نگه داشت و اجازه نداد برود تا اینکه وقت نماز شد و پیامبر همان‌جا نمازش را اقامه کرد.
 اصحاب و یاران و علاقه مندان پیامبر (ص) باخبر شدند و همگی در آن محل گرد آمده بودند و هر یک به زبانی از یهودی می‌خواستند تا به پیامبر اجازه دهد به منزلش برگردد، ولی او اجازه نمی‌داد. بعضی از یاران پیامبر، یهودی را تهدید کردند. حضرت (ص) پرسید: چه می‌کنید؟ عرض کردند: یا رسول الله این یهودی با پررویی شما را حبس کرده است، آیا ما نباید اقدامی‌کنیم؟

حضرت (ص) فرمود: خداوند مرا از ظلم کردن، نهی کرده است. این مرد هم از من طلب دارد. باید به طلب خود برسد و شما حق ندارید، او را تهدید کنید.
در این هنگام دیدند، یهودی گفت: اشهد ان لا اله الا الله و أشهد ان محمداً عبده و رسوله. شهادت می‌دهم خدایی جز خدای یگانه نیست و شهادت می‌دهم که محمد بنده و رسول او است.
بعد رو به پیامبرکرده و عرض کرد: قسم به خدا، من این کار را انجام ندادم، مگر برای اینکه می‌خواستم ببینم آنچه درباره پیغمبر آخر زمان در تورات آمده است، در وجود شما وجود دارد یا نه؟ من در تورات خوانده‌ام که محمد بن عبدالله در مکه متولد شده است و به مدینه هجرت می‌کند او انسان سنگدل و بی‌رحم نیست. اکنون شهادت می‌دهم به وحدانیت خدا و اینکه تو رسول او هستی و این اموال من است. هرگونه که فرمان خداست درباره آن حکم کن. (اخلاق محمدی، عباس عزیزی)
سؤال: یکی از القاب پیامبر که بیان کننده این است که ایشان آخرین پیامبر است؟
«خاتم الانبیاء»
در قدیم نامه‌هایی را که می‌نوشتند، می‌بستند یا در پاکت می‌گذاشتند و یک ماده لاک‌مانند روی آن می‌چسباندند و روی آن مهر می‌زدند تا بسته بماند و اگر باز می‌شد، چون مهر آن شکسته می‌شد، معلوم بود که باز شده است.
خداوند با فرستادن حضرت محمد (ص) و دین اسلام نبوت و رسالت را ختم کرد. به همین دلیل یکی از القاب پیامبر خاتَم الانبیاء است.
همچنین نگین انگشتر را خاتِم می گویند از آنجا که زیبایی هر انگشتری به نگین آن هست. می شود به پیامبر اکرم (ص) خاتِم الانبیا یعنی نگین و زینت انبیا هم گفت.
همین روز است که دنیا خرم و با صفا شد
محمد مصطفی (ص) پیامبر خدا شد
چه روز خوب خوبی است
به من بگو چه روزی است؟
شاعر:سید محمد مهاجرانی

برخی از القاب پیامبر (ص):
رحمت للعالمین:خداى متعال در آیه 107 سوره «انبیاء» به رحمت عامه وجود پیامبر (صلى الله علیه وآله) اشاره کرده مى فرماید: (ما تو را جز براى رحمت جهانیان نفرستادیم) ؛ «وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلاّ رَحْمَةً لِلْعالَمِینَ».
عموم مردم دنیا، اعم از مؤمن و کافر همه، مدیون رحمت پیامبر هستند؛ چراکه تبلیغ دین را بر عهده گرفته است که سبب نجات همگان می‌‌باشد، حال، اگر گروهى از آن استفاده کردند و گروهى نکردند این مربوط به خودشان است و تأثیرى بر عمومى بودن رحمت
نمى گذارد.
درست مثل این است که: (بیمارستان مجهزى براى درمان همه دردها با پزشکان متخصص و انواع داروها بسازند، و درهاى آن را به روى همه مردم باز کنند، آیا این وسیله رحمت براى همه افراد نیست؟ اما اگر بعضى از بیماران لجوج خودشان این لطف وقتی باران می‌‌بارد کسی ظرف خودش را وارونه بگیرد قبول نمی کنند، تأثیرى بر همگانی بودن آن ندارد)
رحمة للعالمین: تمام انسان ها را در تمام دوران و قرنها را شامل مى شود. پیامبر (ص) براى همه انسان‌هاى آینده تا پایان جهان، رحمت و رهبر و پیشوا و مقتدا است.)
دردنیای ما که فساد، جهل و ظلم از در و دیوار آن مى بارد، مفهوم «رَحْمَةً لِلْعالَمِین» بودن پیامبر، از هر زمانى آشکارتر است، چه رحمتى بالاتراز اینکه برنامه اى آورده که عمل به آن، پایان همه این بدبختى ها و ظلمهاست، برنامه‌ای که، آخرش، حکومت امام زمان (ع)، خواهد بود. (تفسیر نمونه، ج 13، ص 572)
احمد: اسم پیامبر اسلام (ص) در آسمان ها، احمد و در زمین، محمد (ص) است. احمد به معنای زیاد حمد و ستایش شده است. یعنی خداوند بیشتر از همه پیامبر را ستوده است ومورد ثنا گویی وستایش قرار داده است. مصطفی:به معنای برگزیده است.
اسوه والگو: لقد کان لکم فی رسول الله اسوه حسنه لمن کان یرجوا الله و الیوم الاخر و ذکر الله کثیرا (احزاب، ص21)
امین: به معنای امانتداری که پیامبر حتی قبل از نبوت و رسیدن به پیامبری در بین مردم لقب امین را به خود گرفته بود.
طه، یس: نام سوره های در قرآن واز القاب پیامبر است. معنای آن بر اساس روایتی که در معانی الاخبار آمده یعنی طالب حق وهدایت کننده به سوی آن در حقیقت طاء اشاره به طالب الحق بودن حضرت است وهاء به الهادی بودن حضرت و یس یعنی شنونده وحی الهی (یا ایها السامع الوحی) (بحارالأنوار ج16، ص 86)
ابو القاسم: از القاب وکنیه پیامبر ابوالقاسم بود به معنای پدر قاسم، عربها برای احترام به افراد، آنها را با کنیه های خوب صدا می زنند.
نذیر: به معنای انذار دهنده یعنی کسی که مردم را از خطرهای آخرت آگاه می کند و هشدار می دهد.
بشیر، مبشر: به معنای بشارت دهنده، کسی که مردم را به بهشت و نعمت‌های خداوند بشارت می دهد.
مدثر: نام سوره‌ای در قرآن است. كلمه مدثر از آیه نخست این سوره «يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ» گرفته شده که «معنايش پيچيدن جامه و پتو و امثال آن به خود در هنگام خواب است»، رسول خدا (ص) كه از تمسخر کافران و بت‌پرستان به خانه خود رفته و جامه‌اي بر سر ‌كشیده بود. خداوند به همان حال يعنى «پتو به خود پيچيده» خطاب می‌‌کند، تا مهربانی و نزدیکی را برساند، خداوند می فرماید: اى جامه خواب به خود پيچيده [و در بستر آرميده‏]! برخيز و انذار كن. (سوره مدثر آیه 1و2)

به اشتراک بگذارید...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *