بیست نکته از ویژگی‌های یک مربی خوب

1. از لحاظ وضع ظاهری مرتب و آراسته باشد. به عبارت دیگر پوشش وی در عین سادگی متناسب با محل و فضای آموزشی باشد و همواره پاکیزگی و نظافت را رعایت نماید…

2. متواضع باشد و از کبر و عجب پرهیز نماید و از انجام اموری که در عهده و توانایی او نیست خودداری نماید.
3. روش او در تربیت، عمل به علم باشد! یعنی به چیزی که دیگران را به آن امر می‌کند عامل و همه حالاتش حاکی از کمال و وقار باشد.
4. برای پیشگیری از سوء رفتار شاگردان و جلوگیری از ارتکاب خلاف، با آنان با اشاره و کنایه عمل نماید و شاگردان را جهت تخلف و سوء رفتار سرزنش ننماید. در صورت لزوم، آشکارگویی و تصریح وی برای شاگردان همراه با لطف، محبت، صبر و مودّت باشد.
5. در جهت تقویت اعتماد به ‌نفس متربیان کوشا باشد؛ زیرا اگر متربی دچار عدم اعتماد به ‌نفس گردد، دائماً خود را از امور محوله ناتوان می‌یابد.
6. برای پیشبرد اهداف تربیتی و آموزشی از محرک‌هایی چون تحسین، تقدیر، تشویق، ترغیب، پاداش و.. . استفاده نماید.
7. خوبی‌ها را افشا کند و بدی‌ها را بپوشاند؛ زشتی را آشکار نکند؛ زیرا این خود باعث می‌شود که بدی‌ها و زشتی‌های فاعلِ عمل، کم شود.
8. به جهت رشد و شخصیت اجتماعی متربیان به اصول ارتباط کلامی توجه کافی نماید.
9. نسبت به آنچه که می‌خواهد تعلیم دهد آگاه باشد و عنایت داشته باشد که نیمی از شرایط حسن اداره حلقه به این امر اختصاص دارد.
10. دارای ثبات عاطفی باشد، که بهترین عامل جلب اعتماد متربیان نسبت به مربی است؛ در صورت بروز رفتار نامناسب از سوی متربی رفتارهای گذشته وی را برعلیه آنان به کار نگیرد و گذشته نامطلوب او را چون بر چسبی بر پیشانی فراگیر نزند.
11. خود را کامل نداند و دایماً در صدد ایراد گرفتن از دیگران نباشد؛ چراکه روش فوق، زمینه را جهت بروز رفتارهای نامناسب فراهم می‌سازد.
12. متربی را به عنوان یک انسان قبول داشته باشد، او را درک کند و از ارزشیابی شخصیتی وی خصوصاً جنبه‌های منفی شخصیتش در حضور جمع اجتناب ورزد. به عنوان یک الگوی رفتاری باید در افکار و اعمالش ثبات داشته باشد و تصمیم‌گیری او متأثر از حالات هیجانی نباشد.
13. عنایت داشته باشد که متربیان به اظهار نظر مربی در مورد خودشان خیلی اهمیت می‌دهند؛ لذا چنانچه آنان احساس کنند که ارزشیابی مربی بدون غرض بوده و با رعایت کامل انصاف صورت گرفته است، برای آن ارزش قائل می‌شوند و جهت رفع در نقاط ضعف خود تلاش می‌کنند. ولی اگر ارزشیابی منصفانه نباشد، موجب کینه و در نتیجه دوری گزیدن آنان از مربی می‌شود که پیامدهای نامطلوب دیگری نیز در بر خواهد داشت.
14. به طور مستمر از کار خود ارزیابی به عمل آورد؛ یعنی با توجه به هدف‌های آموزش و رفتاری که در شروع درس در نظر دارد. بیندیشد که تا چه حد به هدف‌های خود نائل گردیده و تا چه حد توانسته است در متربیان نفوذ کند و مورد تأیید واقع شود.
15. خوش‌صحبت بوده و دارای قدرت بیان باشد؛ زیرا قدرت بیان و نفوذ کلام مربی در ایجاد رابطه با متربیان و تفهیم مطالب درسی به آنان بسیار مؤثر است.
16. از برنامه‌های تکراری و غیرضروری پرهیز نماید و دارای خلاقیت باشد. همچون یک باغبان، تمام وجود و اندیشه‌اش را در خصوص شکوفایی متربیان که گردانندگان جامعه فردا می‌باشند به کار گیرد. شاگردان خود را بهترین دوستان خود محسوب نماید.
17. با خلوص نیت و قصد خدمت کار کند و توقع تقدیر، جز از خدای سبحان نداشته باشد. به تحولات جوامع آگاه باشد و فن تربیت اطفال را بداند.
18. با شیوه‌های پرورش و روش‌های آموزش آشنا باشد و در ایجاد نظم و امنیت محیط آموزشی خود کوشا و توانایی استقرار عدالت در حلقه را دارا باشد. از طبقه‌بندی متربیان در صورتی که به لحاظ استعداد مختلف باشند، پرهیز نماید و عملش، قولش را تکذیب نکند.
19. به پرسش‌های متربیان توجه داشته باشد و عادلانه پاسخ گوید به حدی که هیچ‌کس از سؤال کردن محروم نماند.
20. نه کسی را تحقیر کند و نه به حقارت تن دهد؛ گمان بد نبرد و تحقیق نکرده قضاوت نکند و پس از آنکه حقّی مسلم شد، در تصمیم‌گیری قاطع باشد. کلاس او به گون‌های باشد که شوق فراگیری علم و حکمت در متربیان ایجاد گردد. متربیان در کنار او احساس امنیت و آرامش کنند.

به اشتراک بگذارید...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *