موضوع: اشعار قبل از شروع درس

شعر اول

به بسم الله می‌خوانم خدا را / زمشتی خاک آدم کرد مارا
می‌گشایم زبان بنام خدا / که زنامش جهان شده برپا
حمد بی حد به خالق یکتا / قادرست وعلیم وبی همتا
بنام آنکه گل را رنگ و بو داد / زشبنم لاله‌ها را آبرو داد
بنام خدای جهان آفرین / به این آفرینش هزار آفرین
بنام آنکه دل کاشانة اوست / چراغ هر کسی در خانةاوست
ای خدایی که تویی بنده نواز / می کنم قفل دلم پیش تو باز
هر کجا می روم و می‌گــذرم / سایة مهر تو باشد بــه ســرم

 

شعر دوم

اوّل هر کار به نام خداست/ آنکه از تو عالم هستی بپاست
بار الها دوست می‌دارم تو را / ای تو با جان و دل من آشنا
ای خدای بی شریک وبی قرین / در میان دوستانم بهترین
نام زیبای تو را دارم به لب / شکر می‌گویم تو را هر روز و شب
بنام آن خداوندی که نامش / کند آرام قلب بندگانش
بنام خدایی که از بوی گل بهتر است / و از نور وباران صمیمی تر است
دلت را با خداوند آشنا کن / زعمق جان خدایت را صدا کن
بکن هر کار را با نامش آغاز / خدای مهربان از خود رضا کن
در ابتدای کارم نام تو را بیارم / باشد که خوب گردد پایان این بهارم

شعر سوم

به نام خداوند زیبایی و عطر و رنگ / خداوند پروانـه‌‌های قشنگ
خدای صمیمی خدای ســلام / خـــدای غزل، قصّة ناتمـــام
به نام آنکه باغها ازاو بهار می‌شود / فضای سبز دشتها شکوفه زار می‌شود
مزیّن می‌کنم برنامه ام را / به بسم الله و بعد آن سلامی
به گلهای قشنگ باغ دانش / بدانید بنده هم هستم غلامی
بنام خدایی که جان آفرید / سخن گفتن اندر زبان آفرید
بنام خدایی که بر بندگان / ببخشاید و بس بود مهربان

شعر چهارم

ستاره‌‌های آسمان / پرنده‌‌های نغمه خوان / گلهای مرد باغبان
ابر سفید آسمان / کبوترای خوش زبان / شعر خدای مهربان

شعر پنجم

آغاز هر کلامی نام تو بر زبانم / ستایش تو گویم خدای مهربانم
به نام خداوند بخشندة مهربان / خدای منُ تو خدای جهان
به نام خداوند گوییم کلام / اوّل گفته هامان بر هم سلام
به نام خداوند رنگین کمان / خداوند بخشندة مهربان
به نام خدا غنچه ای باز شد / نگاه قشنگش پر از راز شد
چون نور چراغ راه ما الله است / آغاز سخن همیشه بسم الله است
به نام آنکه رحمان و رحیم است / کلامش حق وقرآنش کریم است
به نام آنکه باشدمهربان‌تـر / برای مـا زبـابـا و ز مادر
دهم پندی بکن آویزة گوش / مکن هرگزخدایت را فراموش
خدایا یاریم بنما به قدرت / به نام خود که رحمان و رحیمی
هست بسم الله الرّحمن الرّحیم / نقطة آغاز و خـــط مستقیم
به بسم الله می‌خوانم خدا را / زمشتی خاک آدم کرد ما را
می گشایم زبان به نام خدا / که زنامش جهان شده برپا

شعر ششم

حمد بی حد به خالق یکتا / قادرست وعلیم و بی همتا
به نام آنکه گل را رنگ و بو داد / زشبنم لاله‌ها را آبرو داد
به نام خدای جهان آفرین / به این آفرینش هزار آفرین
به نام آنکه دل کاشانة اوست / چراغ هر کسی در خانة اوست
به نام آن خداوندی که نامش / کند آرام قلب بندگانش

به اشتراک بگذارید...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *