آفتاب مهربانی[پیامبر(ص) و نظافت]

بچه‌های گلم سلام، درس امروزمان را با کشیدن یک گل شروع می‌کنم.

یکی از ویژگی های پیامبر (ص)، تواضع و فروتنی بود تا آنجا که در جمع اصحاب بدون هیچ گونه امتیاز خاصی به همکاری و همیاری می‌پرداخت. نقل شده است که روزی پیامبر اعظم (ص) به همراه کاروانی در سفر بودند، حضرت فرمودند: گوسفندی برای غذا آماده شود؛ یکی از صحابه گفت: ذبح آن با من، یکی گفت: پوست کندن و تکه تکه کردنش با من و دیگری گفت: پختن آن هم با من، پیامبر فرمود: جمع‌آوری هیزم و چوب نیز به عهده من؛ اصحاب گفتند: یا رسول الله…

با بودن ما شما زحمت نکشید، ایشان فرمودند: می‌دانم شما کارها را انجام می‌دهید، اما من دوست ندارم که بر شما امتیازی داشته باشم سپس برخاست و به جمع آوری هیزم پرداخت. (مکارم الاخلاق، ج 1، ص 536)

83

رسول اكرم (ص) در بيان اهميت نظافت و بهداشت فرمود: «نظافت از ايمان است؛ يعني مؤمن پاك و نظيف است كسي كه نظافت را رعايت نكند ايمان كاملي ندارد.» (بحار، 59، 291)
پيامبر اسلام (ص) خود، پيام‌آور پاكي و نظافت بود. در هنگام ملاقات با او، اولين ويژگي كه به چشم می‌خورد، نظافت، پاكي و زيبايي ظاهر آن حضرت (ص) بود. آن حضرت (ص) به خاطر اهميت نظافت و بهداشت، حاضر بود پول قرض کند. يكي از دستورات مهم بهداشتي اسلام، بهداشت دهان و دندان است. حضرت (ص) هر روز چندبار مخصوصاً شب‌ها پيش از خواب و پس از بيداري و هنگام وضو دندان‌هايش را با دقت مسواك مي‌كرد و به ياران خويش نيز مي‌فرمود: «هرگز با دندان‌هاي زرد و نَشُسته، در مجلس حاضر نشويد و از مسواك كردن و پاكيزه نگاه داشتن دندان‌هاي خود كوتاهي نكنيد». (شخصيت‌هاي اسلامي شيعه، سبحاني، پيشوائي، ص 189)
پیامبر پيش از غذا خوردن و بعد از آن دست و دهانش را مي شست و از خوردن سبزي‌هاي بدبو پرهيز مي‌كرد. (سيره و سخن پيشوايان، محمد علي كوشا)
دو ركعت نماز با مسواك، برتر از هفتاد ركعت نماز بي‌مسواك است.»
بچه‌ها توی کوچه بازی می‌کردند. پیامبر (صلی الله علیه و آله) که برای نماز راهی مسجد بود، به بچه‌ها نزدیک شد و سلام کرد. بچه‌ها که اخلاق پیامبر را می‌شناختند دویدند جلو و عبای پیامبر را گرفتند و اصرار کردند که با ما بازی کن. پیامبر لخندی زد و با بچه‌ها مشغول بازی شد. بچه‌ها دوست داشتند شتر بازی کنند. پیامبر اکرم بچه‌ها را نوبتی پشت خودش سوار می کرد و توی کوچه راه می‌برد. تا اینکه یکی از یاران پیامبر که در جستجوی آن حضرت بود، حضرت را در حال شتر بازی با بچه‌ها یافت و گفت: یا رسول الله! مردم در مسجد منتظر شما هستند. وقت نماز دیر می‌شود. پیامبر دوست نداشت با بی‌توجهی به میل بچه‌ها بازی را رها کند و به مسجد برود. به همین خاطر فکری کرد و به صحابی خودش (یار پیامبر) فرمود به خانه من برو و برای بچه‌ها گردو بیاور.
صحابی طبق فرمایش پیامبر به خانه ایشان رفت و برای بچه‌ها مقداری گردو آورد. پیامبر به بچه‌ها گفت قبول می‌کنید شترتان را به این گردوها بفروشید؟

بچه‌ها گردوها را گرفتند و پیامبر را رها کردند.
عطر زدن و بکار بردن بوی خوش سنت پیامبر (ص) و ائمه معصومین (ع) است.
این بزرگواران مردم را به استفاده از بوی‌خوش سفارش می‌کردند و فضیلت‌ها و خواص فراوانی برای بوی‌خوش طبق روایات وجود دارد.
پيامبر صلى الله عليه و آله: اَلطّيبُ يَشُدُّ القَلبَ؛ بوى خوش قلب را تقويت می‌كند.
 (كافى ج6، ص510، ح6)
إِنَّ خيارَ عِبادِ اللّه الموفونَ المُطَيِّبونَ؛ بهترين بندگان خدا كسانى هستند كه به وعده وفا كنند و بوى خوش بكار برند. (نهج الفصاحه ص 326، ح850)
صَلاهُ مُتَطَيِّبٍ أَفضَلُ مِن سَبعينَ صَلاهً بِغَيرِ طيبٍ؛ يك نماز با عطر بهتر از هفتاد نماز بدون عطر است.
 (كافى ج6، ص511، ح7)
نرمخویی و ملاطفت با مردم، در سیره رفتاری پیامبر (صلی الله علیه وآله) فراوان به چشم می‌خورد، برخوردهای نرم و مهربان آن حضرت با دیگران، باعث جذب مردم به دین و اصلاح درجامعه شد. رسول خدا با رفتاری نرم ومهربان، توانست، وحدت و همدلی را در میان مردم برقرار سازد.
امام حسين عليه السلام به نقل از پدرش درباره اين صفت رسول اللّه صلي الله عليه وآله مي‌فرمايد: «كانَ رَسُولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله دائِمَ البِشْرِ سَهْلَ الخُلُقِ لَيِّنَ الْجَانِبِ لَيْسَ بِفَظٍّ وَ لا غَلِيظٍ؛ پيامبر هميشه خوش‌رو و خوش‌خو و نرم خو بود و خشن و درشت‌خوي نبود.» (عيون اخبار الرضا عليه السلام، ج 1، 318)
لبخند، دوستی و محبت می‌آوَرَد و کینه‌ها را از بین می‌بَرد. پیامبر گرامی (صلی الله علیه وآله) بیشتر اوقات خنده رو و با تبسم بود، ایشان از همه مردم لبخندش بیشتر و خوش روتر بود و چون مسرور بود از همه خشنودتر بود. ایشان بر روی اصحاب تبسّم می‌کرد و می‌خندید، (علی اربیلی، کشف الغمّه فی معرفه الائمه، چ دوم، بیروت، دارالاضواء، 1405، ج 2، ص 134)
مزاح‌های بجا و مناسب، در تقویت دوستی، نقش دارد و می‌توان با آن برادران مؤمن را شادمان کرد. امام صادق (علیه السلام) به شخصی فرمود: چگونه با یکدیگر شوخی می‌کنید؟ عرض کرد: کم مزاح می‌کنیم. فرمود: چرا با هم مزاح نمی‌کنید. این عمل از حسن خُلق است و با آن می‌توانید برادر مؤمن را خوشحال کنید. پیامبر با دیگران مزاح می‌کرد تا دیگران را شاد کند. (سید محمّدحسین طباطبائی، سنن النبی، ترجمه لطیف راشدی، ص 102)
پیامبر اعظم (صلی الله علیه وآله) در مزاح و شوخی، جز سخن حق نمی گفت. می خندید، اما نه با صدای بلند. بازی مباح را نهی نمی‌فرمود و صدای بلندِ صحبت‌کننده را تحمّل می‌کرد. (مولا محسن فیض کاشانی، پیشین، ج 4، ص 125ـ126)
مهرورزی به عنوان زیباترین آموزه اخلاق محسوب می‌شود. مهربانی پیامبر (ص)، دلهای بسیاری را شیفته اسلام کرد.
ابراز محبت و مهرورزی رسول خدا (ص) نه تنها شامل خانواده، دوستان و اهل ایمان؛ بلکه کفار و مخالفین نیز می‏ شد. به همین دلیل خداوند متعال رسول گرامی‌اش را در قرآن تحسین کرده و می‌‏فرماید: «یقیناً تو دارای اخلاق عظیم و نیکو هستی.»
امیرالمؤمنین علی (ع) می‌‏فرماید: «وقتی حضرت با کسی دست می‌داد، هیچ‌گاه اتفاق نیفتاد که حضرت محمد (ص) دستش را از دست او جدا کند تا اینکه آن شخص دستش را برمی داشت و اگر کسی با او صحبت می‌‏کرد، پیامبر هیچ‌گاه سخن او را قطع نمی‌‏کرد و از او جدا نمی‌‏شد تا آن شخص صحبتش تمام شود و از آن بزرگوار جدا شود.»

به اشتراک بگذارید...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *