موضوع: روش‌‌های تدریس غیر مستقیم (تمثیل)

تمثیل
جهت نزدیک کردن مفاهیم دینی و معقول به ذهن مخاطبان ومتربیان از تمثیل استفاده می‌کنیم. از چیزی که نزد متربیان محسوس و قابل لمس و ادراک است، کمک گرفته و اموری که شاید فهم آن برایشان مشکل باشد را با این امر محسوس، قابل درک و فهم می‌نمائیم.

به تمثیلات زیر در مورد امام مهدی (ع) توجه نمائید:

انتظار خورشید
ما هرشب منتظر طلوع خورشید فردا هستیم، اما معنای انتظار خورشید این نیست که دست روی دست بگذاریم و تا صبح در تاریکی به سر ببریم؛ بلکه هر کسی اتاق خود را روشن می‌کند. و یا در زمستان منتظر فرا رسیدن تابستان هستیم، ولی انتظار تابستان به این معنا نیست که در زمستان بلرزیم و اتاق خود را گرم نکنیم.
امام زمان (ع) در زمان غیبت همانند خورشید پشت ابر می‌باشد که ما منتظران رؤیت خورشیدیم اما این به آن معنا نیست که دست روی دست بگذاریم و هیچ کاری نکنیم؛ بلکه در زمان غیبت امام زمان (ع) باید به مقدار توان خود با ظلم مبارزه کنیم و درصدد اصلاح خود و جامعه برآییم.
در روایت می‌خوانیم «اَفضَلُ الاعمالِ اِنتظارُ الفَرَجِ؛ بهترین عمل، انتظار آمدن حضرت مهدی (ع) است.» (بحار،ج75، ص208) بر اساس این حدیث، انتظار، حالت نیست؛ بلکه عمل است؛ بنابراین منتظران واقعی باید اهل عمل باشند. کسی که منتظر آمدن مهمان است در خانه آرام نمی‌نشیند و خانه را برای آمدن مهمان آماده می‌کند؛ بنابراین، آمادگی برای ظهور، خودسازی، امر به معروف، دعوت به حق و آگاه‌سازی دیگران، از وظایف مردم در زمان غیبت امام زمان (ع) است.

چراغ
چراغ را برای روشنایی و گرما جلوی بچه می‌گذاریم اما بچه از روی جهالت و نادانی به آن سنگ می‌زند، چراغ را از جلوی بچه برمی‌داریم تا به آن سنگ نزند، این که چراغ را ازجلوی بچه برمی داریم، دلیل ترس و ضعف ما نیست و از قدرت بچه نمی‌ترسیم؛ بلکه از خطا و اشتباه او می‌ترسیم. البته اگر تعدادی لامپ و چراغ داشته باشیم ممکن است تا وقتی چراغ و لامپ داشته باشیم از جلوی بچه برنداریم و یا لامپ جدید وصل نماییم.

ولی وقتی یک چراغ و لامپ باقی مانده، باید این یکی باقی بماند. امامان بزرگوار ما همانند چراغ‌‌های هدایتی هستند که خداوند در مسیر انسان‌ها نصب نموده است که در اثر اشتباه و خطای گذشتگان، یازده تن از آنها به شهادت رسیدند. غیبت و غایب شدن امام زمان برای جلوگیری از این اشتباه است و تا این احتمال و اشتباه باشد، غیبت همچنان باقی است و از ظهور هم خبری نیست.
قلب
بدن انسان از میلیاردها سلول تشکیل شده است، این میلیاردها سلول در سراسر بدن به یک مرکز فرماندهی متصل و با آن ارتباط دارند، به همین خاطر اگر شما سر سوزنی به سرانگشتتان بزنید فوراً مرکز فرماندهی متوجه آن می‌شود. یعنی تا یکی از میلیاردها سلول که زخم می‌شود، فوری اطلاع به آن مرکز فرماندهی داده می‌شود و آن مرکز آن را حس می‌کند. این میلیاردها انسان همه‌شان به امام زمان (ع) وصلند و همه تحت ولایت و فرماندهی آن حضرت می‌باشند و تو خودت یک سلول از مجموعه انسان‌ها هستی که امام زمان (ع) فرمانده و قلب آنهاست؛ بنا براین وقتی کار ثوابی می‌کنی و یا خدای ناکرده گناه، فوری به امام زمان (ع) منتقل می‌شود و امام می‌فرماید: وقتی اینها کار خوب می‌کنند خوشحال می‌شوم و دعایشان می‌کنم و هنگامی که گناه می‌کنند، ناراحت می‌شوم و برایشان استغفار می‌کنم.
مژه
موهای سر، ریش، مژه و ابرو همه در کنار هم و در یک صورت می‌باشند و همه به نحوی در حال رشد، درحالی که موهای سر و ریش دائماً در حال رشد و تغییر می‌باشند، اما رشد موهای مژه در طول سالهای متمادی تقریباً ثابت است، با اینکه همه آنها از یک پوست و گوشت و خون و غذا و اکسیژن تغذیه می‌کنند؛ بنابراین اراده و قدرت خداوند بر این تعلق گرفته که در یک صورت، یک مو ثابت و در کنار آن موی دیگری متغییر باشد. در مورد عمر انسانها نیز همین گونه است، خداوند در قرآن، عمری هزارساله برای حضرت نوح (ع) و خوابی سیصد ساله برای اصحاب کهف مطرح کرده است.
بنابراین آن خدایی که قادر است موی مژه را در صورت، بدون تغییر نگه دارد و عمری هزار ساله به نوح (ع) بدهد و اصحاب کهف را سیصد سال به خواب ببرد، قادر است امام زمان (ع) را عمری طولانی بدهد و تا فراهم شدن زمینه ظهورش او را زنده نگه دارد.
منبع:کتاب تخته سفید (حجت الاسلام محمد یوسفیان)

به اشتراک بگذارید...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *