نظام علمی – عملی

هدف اصلی این کار قادر ساختن متربیان به طرح سوالات بیشتر است. نه قادر ساختن او به پاسخ های بیشتر. به همین جهت است که در فرهنگ اسلامی گفته می شود:

«من احسن الاستماع تعجل الانتفاع»

«هر کس خوب گوش کند، بیشتر سود می برد.»(میزان الحکمه، ج 6 ، ص 2582)

استماع با سمع فرق می کند، سمع یعنی گوش دادن اما در واژه ی استماع نوعی دقت و تامل وجود دارد، لذا هر کس خوب گوش کند و بهتر در گفته ها تامل نماید سود بیشتری خواهد برد. با این گونه روش، سرگروه می داند که باید به متربی خود این فرصت را بدهد که بتواند تامل و دقت کند. در برنامه های تربیتی اسلامی فرصت برای تحلیل مطالب وجود دارد، در این نظام تربیتی، عملی که توام با تحلیل و بررسی نباشد، دانش به حساب نمی آید و بهترین علم، تفکر و تامل می باشد.هم چنان که حضرت علی(ع) می فرماید:

«هیچ علمی مانند تفکر نیست»(شرح نهج البلاغه، ج 18، ص 276)

اگر ما به متربیان فرصت برای تفکر دادیم، استعدادهای خلاق شکوفا می شوند. در اینجا است که درخت پرسش ها و سوالات، بیش از پیش رشد و نمو می کند. در نظام علمی – عملی ، درخت پرسش درختی بی ثمر نیست بلکه میوه ی این درخت علم است، رسول اکرم(ص) فرمودند:

«سوال خوب نصف علم است»(کنز الفوائد، ج 2، ص 190)

هنگامی که متربی در آموزش ها و تعلیماتی که به او داده می شود تامل می نماید و برای او سوالاتی پیش می آید، موقعیت مناسبی است که سرگروه هنر خود را به تصویر بکشد و علم متربی خود را توام با عمل نماید، بله باید خود متربی تجربیاتی به دست آورد و علم خود را توام با عمل نماید، راز اینکه بیشتر دانشجویان علوم دینی و طلاب حوزه های علمیه مشتاقانه به دنبال تحصیل علم و فراگیری علوم اسلامی می روند در این است که اساتید آن ها همیشه علم و عمل را با هم همراه می نمودند.

به عنوان مثال علمای بزرگ اخلاق این گونه شاگردان خود را توصیه می نمودند:

کتاب معراج السعاده را بخرید و صفحه اول آن را بخوانید، کتاب را بسته و به آن یک صفحه عمل کنید، تا زمانی که آن یک صفحه را عمل نکردید به صفحه دوم نروید. بعد از عمل، صفحه دوم را بخوانید، و به همین شیوه ادامه دهید.

با این گونه توصیه ها آن ها به شاگردان خود این مطلب را انتقال می دادند که جدایی علم از عمل امری محال است که اگر صورت بگیرد علاوه بر آن که برای علم فایده ای ندارد آن آموزش ضررهای فراوانی نیز به افراد و جامعه وارد می کند.

پس عزیزان سرگروه اولین روش تغییر اصلاح را گفتیم و شرح دادیم. باید بتوانید علومی را که به متربی خود آموزش می دهید یا مطالب معرفتی را که برای اعضای حلقه می گویید به مرحله عمل برسانید که در غیر این صورت فایده ای نخواهد داشت. مثلا اگر در مورد غیبت در هفته ای صحبت کردید می توانید برای کسانی که غیبت می کنند یا دروغ میگویند تنبیهی معنوی قرار دهید تا این اخلاق رذیله از میان متربیان پاک گردد.

به اشتراک بگذارید...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *