آسیب شناسی سرگروه (عدم هماهنگی با سیاستهای پایگاه)

آسیب شناسی سرگروه

آسیب چهارم:عدم هماهنگی با سیاستهای پایگاه

راه کارها:…

1)برگزاری جلسات مشترک هماهنگی

یکی از کارهایی که حتماً می بایست در تشکیلات مسجد و پایگاههای بسیج لحاظ شود این است که؛ در یک بازه زمانی معین جلساتی جهت هماهنگی بیشتر فعالیتها با حضور سرگروهها و مسئولین سایر بخشها برگزار شود. اینکه این جلسات با چه فاصله زمانی از هم برگزار شود تابع شرایط و ویژگیهای آن پایگاه است. اما موضوعی که مسلم است، این است که وجود چنین جلساتی بسیار لازم و ضروری است. موضوع این جلسات می بایست بیشتر اطلاع رسانی برنامه ها، هماهنگ سازی سیاستها و برنامه ها، نقد برنامه های مهم و… باشد. برگزاری این جلسات موجب می شود اگر انتقادی از برنامه های برگزار شده یا سیاستهای اعمال شده وجود دارد، براحتی مطرح شود آن هم در یک فضای آرام و بدون تشنج و بدون پیامدهای منفی. در این جلسات می توان برنامه یک ماهه یا سه ماهه مسجد را همراه با اولویت بندی آن اعلام کرد. برای بوجود نیامدن تداخل در برنامه های گروهها و سایر بخشها حداکثر تلاش را نمود.

2) برگزاری برنامه های تفریحی و پرنشاط

بسیاری از بدبینی ها مربوط به عدم شناخت است. وقتی که کسانی که در یک مجموعه فعالیت می کنند در یک فضای بدون تکلف و خودمانی در کنار هم بودند، به ویژگیهای شخصیتی هم بهتر پی می برند. وقتی شناخت حاصل شود بدبینی ها کم می شود در نتیجه هنگام برگزاری برنامه های پایگاه سرگروه و اعضای گروهش با برنامه ها همراه می شوند.

وقتی مسئولین مجموعه بیشتر در کنار هم باشند از مشکلات شخصی یکدیگر مطلع می شوند و حس همکاری در آنان بیشتر می شود.

3) تفویض مسئولیت ها  

منظور از تیتر فوق، محول کردن مسئولیت برخی از کارهاست به سرگروه و اعضای گروهش. آن هم به نحوی که شروع و اتمام کار به عهده آنها باشد. مثلاً مسجد در نظر دارد برای مراسم نیمه شعبان3 ایستگاه صلواتی در منطقه برپا کند. محول کردن این کار به سرگروه باعث می شود:

سرگروه و اعضای آن بیشتر در خدمت مجموعه قرار بگیرند.

سرگروه از نمای نزدیکتری با سایر فعالیتها و مشکلات خاص آن آشنا می شود.

ارتباط سرگروه با سایر مسئولین بیشتر می شود و همین ارتباط موجب آشنایی و در برخی موارد رفاقت و همدلی می گردد.

4) نظرخواهی و مشورت

گاهی سرگروه در برخی مسائل صاحب نظر و متخصص است و دوست دارد از این تخصصش در استفاده شود. مثلاً رشته دانشگاهی ایشان برق است و توانایی و علاقه زیادی هم به این رشته دارد، مسلماً چنین فردی دوست دارد در جشن هایی که به مناسبت اعیاد و موالید اهلبیت علیهم السلام برگزار می شود، به تناسب تخصصش نقش ایفا کند، یا اینکه در خصوص تزئینات و چراغانی با او مشورت شود. مشورت یا نظرخواهی از سرگروهها حتی اگر در هیچ زمینه ای تخصص نداشته باشد موجب تکریم شخصیت آنها می شود. نظرخواهی باعث می شود او این جشن را از خود بداند، نه تنها با علاقه درآن شرکت می کند که اعضای گروه و خانواده شان را نیز به شرکت در این مراسم تشویق می کند. نظرخواهی و مشورت باعث می شود انتقادهایی را که در ذهن دارد، به جا و به موقع انتقال دهد نه اینکه در خلال جلسه گروهی به اعضای گروه منتقل نماید.

به اشتراک بگذارید...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *